RECENSIES


EEN PAAR FRAGMENTEN VAN RECENSIES OVER DE KUNST VAN LEO DE JONG


Elk schilderij, elke tekening of ets, is het gevolg van een zelfonderzoek en komt tot stand in een proces van aantrekking en afstoting, oppervlakte en dieptewerking, schijnbewegingen en een voortdurend aftasten nar de expressieve mogelijkheden die het materiaal biedt. In het werk van Leo de Jong blijven deze ‘manoeuvres’ zichtbaar en doen schrifturen ontstaan die het karakter dragen van herkenbare voorstellingen, die evenwel bij een te nadrukkelijke verwijzing naar de realiteit weer ‘verkrast’ worden; alsof ieder uitspraak betrekkelijk is en alles wat gezegd is onmiddellijk weer ontkracht dient te worden.

‘Arguing’ – twistgesprek – schrijft hij bij veel van zijn tekeningen. ‘Ontverven’, noemt hij het in een proces va materialiseren, waar het zijn schilderijen betreft. Aangetast heet het, wanneer hij als graficus de etsplaat zo lang in zuurbad laat liggen tot zij bijna vergaan is.

De methode is slechts middel. Het motief de kapstok waaraan hij gevoelens ophangt. Het is duidelijk dat Leo de Jong niet de uiterlijke realiteit, maar het leven er in probeert zichtbaar te maken: krachtig en intens.”

Leo Duppen, voormalig directeur van Cobra Museum


“Ik vind dat zijn schilderijen, of het nu stillevens, abstracte of figuratieve zijn alle stralen zij of een wereld van stilte, poëzie of gepassioneerde energie uit . Leo de Jong is een magiër die op een meesterlijke wijze kunstwerken creëert die ons alle facetten van het leven op speelse en geniale wijze laat zien en ons uitnodigt deel te nemen aan een wereld die ook zo herkenbaar de onze is…”
Fragment recensie Marion Busch, Art Historiën


 “Schilderijen die het leven overstijgen: Hoe mooi de zon de dijken met hun bomenrijen belichtte, hoe fraai vorm, kleur en verhouding van akkers, lucht en kronkelwegen ook waren, ik zou liever door een wereld rijden die Leo de Jong heeft verzonnen. De speelsheid, de kracht en de prachtige huid van zijn grote en kleine doeken bleef mij achtervolgen. Een gevoel dat ik niet vaak heb….” Fragment recensie: Nico Out, PZC, Zeeland


 

Comments are closed